Nu zou ik weer een heel artikel kunnen wijden aan het feit dat die nep bom een stuk kunst moest voorstellen in het museum enzo, maar ik ga er gemakshalve maar even van uit dat iedereen dat inmiddels wel op het nieuws heeft vernomen.
Over dus tot de orde van de dag....

Ik heb naast mijn studie nog best wat uren over en dus heb ik besloten een bij-baantje te nemen.
Sinds kort werk ik als telefoniste op een callcenter.
Ik heb er altijd onwijs tegen aan lopen schoppen, want ik heb zelf een gruwelijke hekel aan telefonische verkoop praatjes, maar ja, ik kon gelijk beginnen, de uren waren heel flexibel en ik ben van de straat.
Het is dus, voor alle duidelijkheid, de bedoeling dat ik mensen ga bellen en ze bepaalde producten probeer te verkopen.
Het product kan per dag verschillen. De ene dag is het "Goedemiddag U spreekt met Daria van Eneco" en de volgende dag kan het zijn "Goedemiddag U spreekt met Daria van Tele2".
Eigenlijk is het een soort toneelspelen, want mensen geloven daadwerkelijk dat je bij dat bedrijf werkt, terwijl dat eigenlijk helemaal niet zo is. Wij worden ingehuurd door ze en hebben er eigenlijk geen hol verstand van.
Ik werk via een script, dus er staat precies voor mijn neus wat ik moet vertellen en als je dat een beetje spontaan voorleest, heeft geen mens door dat je niet weet waar je het over hebt.
Anyway...

Telefonische verkoop valt nog niet mee kan ik je zeggen.
OF mensen zijn niet thuis, OF ze hebben geen interesse, OF ze geven je nog niet eens de kans om iets te vertellen en hangen de hoorn al op de spreekwoordelijke haak.
Gelukkig kan ik er (nog) om lachen als dat gebeurt, want ik verbaas me soms echt over hoe onbeschoft sommige mensen reageren aan de telefoon.
Je hebt ook hele leuke dingen hoor. Zo had ik gisteren een man van 74 aan de telefoon (dat vertelde hij me) en die zei met een zwaar surinaams accent "Meesjah, ik wil het wel doen, maar ik ga morgah owp vakantie voor 4 maandah naar Surinamoh, dus dan ga ik lekkar van het warme weer genietah en dan word ik dubbel bruin, hahahaha!!!"   hahaha.
Ik vond het echt geweldig hoe heerlijk die man aan het vertellen was over zijn aankomende vakantie.
En ook al heb je dan niet gescoord, het was toch een leuk gesprek.

Maar ja, daar draait het wel om natuurlijk.... scoren... verkopen...!!!
Na, ik gok zo'n 21.753 x "geen interesse" te hebben gehoord (ik zal morgen zo'n klicker aanschaffen voor de specifieke getallen) had ik eindelijk beet!!
Ik belde voor een telefoonmaatschappij en probeerde dus goedkopere telefoonabonnementen te verkopen.
Ik had een wat oudere man aan de telefoon en die zei meteen zonder enige twijfel,"Oh dat klinkt wel goed, doe me dat maar.".
Het gekke is nog dat ik onwijs verbaasd was, want oudere mensen stappen 9 van de 10 keer nooit over naar iets dat géén KPN heet.
Ik was dus echt even de draad kwijt, want nu moest ik naar "bladzijde 2" van mijn script en die had ik nog nooit nodig gehad tot dan toe, hahaha. Innerlijk stuiterde ik alle kanten op, maar uiterlijk bleef ik bluffen tot ik scheel zag. Ik kon natuurlijk niet laten merken dat dit mijn eerste verkoop zou worden. (Dat zou tenslotte heel "on cool" staan natuurlijk  )
Uiteindelijk heeft hij alles toegezegd en was de deal gesloten.
Toen ik ophing ben ik opgesprongen van mijn stoel en heb ik een waanzinnig uitbundig vreugde dansje gemaakt.
Iedereen lag in een deuk natuurlijk, maar HEY, ik had mijn eerste abonnement verkocht man, bring it on!!

Morgen mag ik waarschijnlijk weer voor een ander bedrijf gaan bellen, dus ik ben benieuwd wat me morgen weer te wachten staat.
Mocht ik jou nou toevallig aan de telefoon krijgen....
Doe je dan wel een beetje lief tegen me? 

Liefs, Daria.